1.آیا در صورت خوردن آبنبات و بستنی و دیگر غذاهای محدود شده آسیب جدی به این دسته از بیماران وارد می شود؟ 

پاسخ: نکته مهم این است که یک رژیم غذایی مغذی و متعادل حفظ بشود. نادرست خوردن های گاه به گاهی مشکلات جدی ایجاد نمی کند.

2.آیا در این بیماران انواع مختلفی از تشنج دیده می شود؟

پاسخ: بیماران مبتلا به کمبود گلوکز-6-فسفاتاز (نوع I) با قند خون پایین انواع مختلفی از تشنج و بی حالی را نشان دهند. این ممکن است حتی شامل از بین رفتن مستقیم هوشیاری باشد به طوری که بیمار بی حرکت دراز بکشد یا بی حرکت به زمین بیفتد. در موارد دیگر حرکات تند و تیز فک، حرکات جویدنی و تشنج مشاهده می شود که با آنچه در صرع دیده می شود متفاوت است.

3.امید به زندگی فرد مبتلا به بیماری ذخیره سازی گلیکوژن چقدر است؟

پاسخ: امید به زندگی افراد مبتلا به انواع 1، 3 و 6 احتمالاً تا حدودی کاهش می یابد اگرچه بسیاری از آنها به خوبی زندگی می کنند. خطرات بزرگی که آنها را تحدید می کند بیماری کلیوی و فشار خون بالا است. بیماران مبتلا به نوع 2 و 4 در اوایل کودکی می میرد. بیماران مبتلا به کمبود فسفوریلاز عضلانی (بیماری مک آردل) و اشکال معمول کمبود فسفوریلاز ب کیناز احتمالاً یک امید به زندگی معمول دارند.

4.آیا فرزند من از بیماری ذخیره سازی گلیکوژن رهایی خواهد یافت؟

.پاسخ: فرد با بیماری ذخیره گلیکوژن هرگز درمان نمی شود. این نقص ژنتیکی است که به طور دائم در آرایش ژنتیکی فرد موجود می باشد